yeter.

keşke geçmişte kalmış olsan,
ama öyle değil;
uzun çağlar öncesinden geleceğime hayalini bırakmışsın,
bir tutam kendinden tohumu derinlere saklamışsın,
ya da ben saklamışım,
sonuçta senin aşkını cisme dökmek için kendimden bir parça koparmışım,
sonra çabuk ölmüş, 2 yıldır cesedine bakmışım.
çık hafızamdan artık,
lütfen.

emr sag

tespit

düşlerimi kağıt yapıp kendimi sardım,
dumanım dinleyene zehir oldu,

emr sag

balçık, bat - çık

ham maddem çamur, bolca toprak ve iki damla kandan,
düşünceler azcık karıştırdımı; battıkça batıran balçıktan,
şimdi sok ellerini cebine, çıkar ağırlık yapan hayalleri, gidiyoruz derine;
son bir kez derin nefes al, batıyoruz, en büyük korkun önünde.

ama yetmez nefesin; seni istediğin kadar şişirmeye,
sen bedenine ağırsın, ağzın burnun ve en son kafan gömülünce,
artık ipler panik adlı yabancının elinde, sen kendinden bin fersah ötede,
artık senin için zaman sanırlı, artık fısılda istekdiklerini kendine.

emr sag

aranıyor, kayıp

-ya çok derine gittim ya da kendimden dışarıya;-

ya çok derindeyim ve hiç bilmediğim, daha önce görmediğim bir kendimdeyim,
ya da sınırları geçtim artık kendimde değilim.

emr sag