kayıp

düşer kapaklar ve yıkılır duvarlar,
incelen zihnimden geçer fırtına,
an kaybolur, geçmiş çoğalır,
yüzüm solar da unuturum seni,
ve değişince hatılarının yeri,
yabancı gibi gelir siman,
ama korkma sevgin derin ki,
kayıpken an ve bendeki gölgen,
yine de ister bu can seni,
yıkılsa bile düzeni,
ve hepsi hiç olsa geçmişin,

bir tohum gibi düşün kendini,
düşmüş, gömülmüş içeri.

emr sag